زهر خند

خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است

بعد از مدتها
ساعت ٥:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/۳٠ 

چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بود .

میگن همیشه جانی به محل جنایت خودش بر میگرده راست گفته بودن .

اینجا اولین خونه وبلاگی من بود ، اووووووووووووهه ، یه عالمه خاطره ، یه عالمه دوست ، یه عالمه ..........

خوشحالم که اینجارو حذف نکردم و ناراحتم که چرا همه پستهام رو حذف کردم ،‌ خل شده بودی مگه دختر ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!

فکر کنم دوباره اینجا بیام ،‌میام حتما .


کلمات کلیدی: